Timorpark

Het Timorpark is een typisch jaren dertig stadspark

dat destijds is ontworpen door Wieger Bruin.

De jaren dertig van de vorige eeuw worden gekenmerkt

door stijlen als "Art Nouveau", "Art Deco" en "Jugendstil".

Deze stijlen vinden hun oorsprong in het einde van de 19-de

eeuw, begin 20-ste eeuw.

Een periode van de opkomst van de machine,

sterke industrialisering, en de daarmee gepaard

gaande zelfbewustheid en zelfverzekerdheid van de mens

die vond dat natuur mooi was, maar "verbeterd" kon worden.

De genoemde stijlen, die in elkaar overlopen,

hebben gemeenschappelijk dat ze decoratief zijn

en veel met gebogen lijnen werken.

In de geest van die tijd is het park ontworpen

met duidelijke kenmerken van de Engelse Landschapsstijl.

Hierbij horen "oases van plantvakken" in een "zee van gras",

telkens andere doorzichten

(mogelijk gemaakt door de coulissen van de plantvakken

in het gras) en meubilair (banken, afvalbakken, bruggen, klokken,

fontein, etc.) in de stijl van die tijd.

Vertaald naar het park betekent dit: decoratieve plantvakken

in strak gebogen - "natuurlijk" aandoende - vormen;

goed onderhouden grasvlakken die de open ruimte vormen

tussen de plantvakken en zichtlijnen mogelijk maken

naar verschillende aandachtspunten; water begrensd door

strak gebogen oeverlijnen, waarmee de illusie wordt opgewekt

van "natuurlijk" water dat in het oneindige doorloopt.

In het verleden was dit alles aanwezig in het Timorpark.

Een onderhoudsploeg van 2 à 3 personen die fulltime

in het Timorpark aanwezig was, zorgde ervoor dat het

er allemaal netjes uitzag. Kleur werd o.a. in het park gebracht

door prachtige borders bestaande uit vaste planten en éénjarigen.

Een oeverbescherming zorgde voor een strakke en

verzorgde aanblik, waarbij het overal mogelijk was om dicht

aan het water te komen. Over het water lagen bruggen

met een romantische uitstraling, die zo kenmerkend is voor deze stijl.